SÖZÜN KALBE DOKUNAN HALİ

Gözlerim konuşmaz oldu duvarlara, gri bir sandalye kaldı, sesi bile eski.. Yalnızlık, içi boş bir çay bardağı gibi hep orada, ama hiçbir şey taşımıyor artık. Geceyle pazarlık etmiyorum bu aralar, gelirse gelir, gelmezse içimden bir yıldız eksilir diyorum içimden. İnsan alışıyor en sonunda, kendi adımına bile yabancılaşmaya. Bir zamanlar kalabalıktım, içimde sen, dışımda dünya vardı. Şimdi suskun bir sokak lambası gibiyim. Biraz ışık, bolca titreme ve en sonunda yoksunluğundan kalma…