SÖZÜN KALBE DOKUNAN HALİ

Yeşil yosunlu bir denizin akşam kokan saatlerinde kestim kanatlarımı.Gözbebeklerimde parlayan yıldızlar, şimdi sönmüş mum fitili gibi titriyor.Çürümüş takvim yapraklarında arıyorum varlığımı.Ayaklarımda cennetin izleri yok artık, her insan gibi sonbahar zamanı,toprağa düşen kurumuş güneş rengi yapraklara basarak içimdeki sesleri anımsıyorum…Yıldızları bile susturan ben, şimdi şarkılardan kalan sessizlikle yaşıyorum..Hâlâ o eski gök parçasıyım, sadece artık ışık saçmıyorum.Ve şimdi…Sessiz bir kaldırım taşının kenarında oturuyorum, yüzümde yağmur, içimde küskünlük…İnsanoğuna kanatlarımdan akan damlalar kadar inanmıştım aslında. Dünyaya düşmüş bir meleğim ben, göğe geri dönemeyenlerden…