Acının huzura kavuştuğu anda,fesleğen kokulu ruhum veda dolu bedenime sığınıyor. Anısız kalan son bakışımı, çatlamış mor bir sandalyeye feda ediyorum. Tahta çerçeveli bir pencerenin kenarında sekiz yaşında kaybettiğim peluş oyuncağımı arıyorum, yırtık ve lekeli mektuplarımı okuyarak. Terk edilmiş bir sokak gibi ıssızım aslında, ninniye muhtaç bir bebek gibi masum.Ve ben, tüm duaların kaybolmuş hâliyim. Yanlışlıkla yazdığım bir masalda..
Instagram: onuryaziyorcom
SÖZÜN KALBE DOKUNAN HALİ 
Yorum bırakın