Geceye armağan ettiğim müptezel mutluluğum, köhne bedenlerimiz putlaşacak diye korkuyorum, bir peri edasıyla savuruyor ruhun çıplak kelimelerimi,sığınıyorum bir deliliğin yalnızlığına ve ayışığındaki karanlığın başka acısı yokmuş aslında..
Yorum
İsim
E-posta
İnternet sitesi
Turn on JavaScript to leave a comment.
Δ
Bir yanıt yazın