Rengi solmamış bir sesin, sisli  yoksunluğu ile uyanıyorum. Gün doğumuna az kalmış, çok az kalmış geceye rehber edinen karanlığı doyurmaya…Zaman, aynı sabah kaç kez başlatılabilir ki? Kırık bir plak gibi dönüyor kalbim, aynı zamanın etrafında…Gün doğuyor usulca, biraz daha dolduruyor seni içime, hiç susmamacasına…