Karanlığın sabrını tüketen aydınlığa dek, gülümsedi begonvilin kokusuna kapılan ruh. Melodi kılıklı düşler, suyun güzelliğine hayran kaldı, ince kırmızı, masum yüzlü bir geçmiş,
kaybolmaktan korkarak gölgelere sığındı. Gölgelerden süzülen eski dualar, henüz söylenmemiş kelimelerin omzuna dokundu. Suskun yıldızların haykırışı geceyi tek tek uyandırdı…
Söylemek istediği birşey vardı geçmişin, aslında o kendi yolunu arayan sadece bir şarkıydı…
Instagram: onuryaziyorcom
Posted in Uncategorized
Bir Cevap Yazın