Usulca bıraktım avuçlarımı,
Ruhuma dar gelen kapılardan çıktım sadece.
Ardımda kalanlara dönüp  bakınca ,
Uzun sürmüş bir kış görüyorum şimdi.
İçimde hala kırık dallar var,
Anladım evet, insan bazen kaybederek kazanıyor.
Ve uzun zaman sonra ilk kez,kalbime dokunup şunu söyleyebiliyorum:
”Geçti…”
”Bak her şeye rağmen geçti…”