Toprağın kokusuna uyanıyorum.
Vaktiyle kaybettiğim düşlerimi incitircesine…
“Hayır,” diyorum,
Yüzünde benden kalan o son gülümsemeye.
Dokunuyorum sana, içten içe.
“Yüreğim…” diye haykırıyorum.
Tekrar tekrar ölüyorum,
Toprağımın sana ait bedeninde.