Hüzünün son demindeyim,
Akıtıyorum gözyaşlarımı resmine,
Kırık kalemimden sesine,
Dudaklarından gözlerine…
Özledim ,
Hiç seni seviyorum diyemeyecek kadar çok.

Boğazıma düğümlendin
Sen kokuyorum biraz bugün
Korkuyorum aslında,
Sensiz eksileceğim diye.
Bir ömür susuyor içimde.

Avuçlarımı usulca bıraktığını hatırlıyorum
Toprağım artık papatya dokulu
Gün batımına doğru…
Dalgalarım var benim,
Bir kez daha sonsuzum sensiz.

Hüznün son demindeyim…