Deniz,
ölmeye yakınken hapsolmuş karanlığa,
beyaz kayalıklarda ve
ardına bürünmüş ışık hüzmeleriyle…
Kör bir köpeğin uğultusuyla uyanmış
küçük, masum kız.
Gün yüzünü göremeden
geceye yalvarmış
Arnavut kaldırımlarının başucunda.
Deniz,
ölmeye yakınken
bez bebeklerinin parçalanışını izlemiş
kendi hapsolduğu karanlığında…
Ve hiçbir çığlık
gecenin duvarlarını aşamamış.
Bir Cevap Yazın