Nefesim birikti cümlelerimde,
Orkidelerin açtığı yere gidiyorum artık
Kendimi güz yapraklarının kırıldığı yerde arıyorum
Balık pullarını yapıştırıyorum dudaklarıma
Kıbleye dönmüş yalnız bir ağaca doğru ediyorum dualarımı
Ve gördüğüm bir salıncak , beni mahvediyor
Çocukluğum haykıyor ama ses tellerim tıkanıyor.
Tesellinin maviye boyanmış imkansızlığına terkediliyorum
Ruhumu dinliyorum…
Nefesim birikti.
Maalesef bir gözüm kan içinde gidiyorum
Kalbimi saymazsak…
Cümlelerim mi o bir umuda emanet
Aşka da.