Sabahın 6’sı, kalemimin gölgesi düşmüş yine
dudak uçlarına,
cebimde biriktirdiğim kuş kanatları,
uyku gibi , su gibi süzülüyor nefesime doğru.
Bitmiş bir masal gibiyim bazen,
yağmuru hatırlıyorum halbuki,
ıslanmış saçlarının damlaları yüreğimde hala.
Yüzünde tenime hapsettiğim göz yaşların…
En gürültülü sessizliği yaşıyorum sensiz,
diplerde derinlerde yaşıyorum umudu,
biraz da meçhulüm.
Geceyi salkımlarına ayırıyorum istediğin gibi,
baktıkça doyamıyor içim.
Sabahın 6’sı,
Öylesine güzel seviyorum ki seni…