Bir şey var içimde,
biliyorum.
Söylesem
belki geçecek.
Ama söyleyemiyorum.
İnsan bazen
en bildiği şeyi
anlatamıyor.
Bir sevinç mesela,
durup dururken gelen.
Bir insanın
iyi olduğunu bilmek.
Ne güzel şey.
Ama kelimeler
buna yetmiyor.
Ben de susuyorum.
Sonra bir kâğıt alıyorum,
birkaç kelime bırakıyorum üzerine.
Belki şiir diyorlar buna.
Bilmiyorum.
Ben sadece
içimde biriken hayatı
dışarı bırakıyorum.