”İntihar etmek haramdı,
Biz de bazen yüzümüzü astık”
Der Şair…
Ama, anlamı olmayan bir cama uğurlamamalıydım seni
Arkamdan özlem kokusuyla ağlatmamalıydım
Sıcacık göz yaşına boyun eğmemeliydim
Şair gibi konuşmamalıydım Karataşta
Dilim kurumadı hala yazmaya
Sensizliğe uyanamadığım aşk,
Yokluğunda deniz güzel mi hiç?
Kumsal minicik ayaklarına sahip mi?
Güneşe sebepsiz mi çıkıyorum sanırsın.
Sendin ya sonrası….
Şairin dediği gibi…
Bazen yüzümüzü astık…
Herşey aşktan.